Od Skyline'a CD Tris

Wadera zaczęła powoli odchodzić.
-Czekaj! - zawołałem
Zatrzymała się i odwróciła głowę w moją stronę, jednak nic nie powiedziała.
-Niezbyt rozmowna jesteś, co? - zapytałem i uśmiechnąłem się
-Zgadłeś - odparła i spojrzała się na mnie zimnym wzrokiem
-Powiało chłodem... - powiedziałem pod nosem tak by nie usłyszała
-Jeszcze coś? - zapytała
Westchnąłem ciężko.
-Co powiesz na mały spacer? - zaproponowałem

<Tris?>

Od Skyline'a CD Lee

Był piękny słoneczny dzień. To dosyć niecodzienna pogoda jak na tą porę roku. Atmosfera panująca w lesie była bardzo przyjemna. Zapowiadał się spokojny dzień bez żadnych bez żadnych niespodzianek. Tak przynajmniej na początku myślałem. Nie mogłem się chyba bardziej pomylić. Podczas mojego spaceru po terenach wyczułem zapach wilka. Od razu ruszyłem w jego stronę. Znalazłem waderę leżącą pod drzewem. Zanim zdążyłem cokolwiek zrobić ta się podniosła. Niestety nie utrzymała równowagi i zjechała po lodzie wpadając prosto na mnie. Oboje wpadliśmy do wody. Woda była lodowata jednak nie przeszkadzało mi to zbytnio. Moje futro nie przepuszczało wody, a po za tym wychowałem się na wiecznie skutych lodem terenach. Jednak dla wadery mogło się to nie za dobrze skończyć. Wypłynąłem na powierzchnię, a ona zaraz za mną. Oboje wyszliśmy na brzeg i otrzepaliśmy nasze futra.
-Nic ci nie jest? - zapytałem
-Nie - odparła
Wyglądało na to że mówiła prawdę. Nie wyglądała jakby coś jej dolegało.
-Jestem Skyline, Alfa Watahy Lupusa - przedstawiłem się - A ty?
-Lee - odparła
-Toś mnie zaskoczyła - zaśmiałem się - Jeszcze nie widziałem żeby wilk tak na lodzie zjeżdżał

<Lee?>

Od Skyline'a CD Anabelle

Tak szczerze to po raz pierwszy w życiu nie wiedziałem co powiedzieć. Wadera musiała mieć naprawdę ciężko w życiu że tak lubi samotność. Panowała dosyć długa cisza.

-Ktoś kiedyś mi powiedział że wielu lubić samotność, ale nikt nie potrafi jej znieść - palnąłem nagle

Ojciec mi to kiedyś powiedział. Sam nie wiem dlaczego jej to powiedziałem. Spojrzała na mnie trochę dziwnym wzrokiem, ale się nie odezwała. 

-Mniejsza, chodźmy dalej... - powiedziałem

Całą drogę przebyliśmy w ciszy. Po prostu dalej nie wiedziałem co powiedzieć. Dobry humor też z jakiegoś powodu przestał się mnie trzymać. Po dosyć długim marszu dotarliśmy na miejsce.
-To Wielki Wodospad - powiedziałem
Staliśmy na samym szczycie klifu, a obok nas całe masy wody spadały w dół klifu.

<Anabelle?>

Od Skyline'a CD Tris

Właśnie wracałem ze spotkania Alf. Nie dosyć że byłem przymulony od tych nudnych tematów organizacyjnych to już od pewnego czasu żołądek nie dawał mi spokoju. Westchnąłem ciężko. Szedłem jakimś lasem jeszcze na terenach neutralnych i powoli zbliżałem się do granic mojej watahy. Śnieg trzeszczał mi pod łapami. Lubiłem ten dźwięk. Tego dnia było wyjątkowo zimno, ale mnie to w żaden sposób nie przeszkadzało. W końcu wychowałem się w krainie wiecznego śniegu gdzie zaspy były takie że całe smoki się w nich chowały. Czasem naprawdę tęskniłem za tą krainą. Ale mniejsza. Przez to zamyślenie nawet nie zauważyłem kiedy przekroczyłem granicę watahy. Po chwili wyczułem zapach zwierzyny. Zacząłem tropić mój obiad. Bardzo szybko znalazłem małe stadko jeleni. Wszystkie były zajęte szukaniem trawy pod śniegiem. Upatrzyłem sobie dosyć dużą łanię która nieco oddaliła się od reszty stada. Okrążyłem ją tak by być pod wiatr i przyczaiłem się za krzakiem. Czekałem. Lubiłem jak obiad sam do mnie przychodził. I tak się stało. Zaczęła powoli podchodzić do mnie. To był doskonały moment na atak. Skoczyłem jej na grzbiet wgryzając się w kark. Po krótkiej chwili szarpaniny padła martwa a całe stado uciekło. Ze zwycięskim uśmiechem zabrałem się za jedzenie. Nagle wyczułem zapach wilka. Był za mną. Odwróciłem się i zobaczyłem znajomą twarz. To była Tris. Ciemna wadera przyglądała mi się uważnie.
-Cześć. - powiedziałem z szerokim uśmiechem
-Cześć. - odpowiedziała cicho
-Co cię tu sprowadza? - zapytałem
-Wyczułam tylko zapach zwierzyny - powiedziała
-A więc sprzątnąłem ci obiad sprzed nosa - powiedziałem
-Na to wygląda - odparła
-Możesz się przyłączyć jak chcesz - powiedziałem - i tak całej nie zjem

<Tris?>

Od Skyline'a CD Sharon

Wadera mierzyła mnie wzrokiem. Na pysku miała szeroki uśmiech. Jednak ten uśmiech był dziwny, taki mrożący krew w żyłach. Taki mroczny i tajemniczy. Wydawał się też wymuszony. Szczerze mówiąc ciarki mnie lekko przeszły. Przełknąłem lekko ślinę i pozbyłem się wszelkiego wahania. Zaryzykowałem. Uśmiechnąłem się szeroko i podszedłem do niej.
-Mógłbym wiedzieć co tu robisz tak sama? - zapytałem łagodnym głosem
-Tylko przechodzę - odpowiedziała nie zmieniając dziwnego wyrazu twarzy
-Muszę cię poinformować że jesteś na terenie Watahy Lupusa - powiedziałem
-Przepraszam, nie chciałam naruszać terenów czyjejś watahy - odparła
Wyglądała jak by chciała już odejść z terenów. Jednak miałem dziwne wrażenie że wcale nie miała zamiaru tak po prostu odejść.
-A może chciałabyś dołączyć? - zapytałem

Sharon?

Od Skyline'a CD Anabelle

-To prawda - powiedziałem z uśmiechem
Zgadzałem się z tym ale nigdy tego nie przestrzegałem. Dla mnie zawsze jest moment na prowadzenie rozmów. Poza tym chciałem się dowiedzieć czegoś o niej. Mimo wszystko postanowiłem się zamknąć i dać jej w spokoju podziwiać widoki. Sam nawet poszedłem w jej ślady. Mimo że już wielokrotnie widziałem ten krajobraz nadal zapierał mi dech w piersiach. Ale Anabelle była na pewno bardziej zachwycona tym widokiem. Nie wiem w sumie ile czasu tam staliśmy. W końcu wadera spojrzała na mnie oczami mówiącymi "Możemy iść dalej". Uśmiechnąłem się szeroko. Już miałem ułożony cały plan zwiedzania.
-No to za mną - powiedziałem
Odwróciłem się i ruszyłem z powrotem w las. Po chwili wadera do mnie dołączyła. Ponownie całą drogę przeszliśmy w ciszy. Ona naprawdę była bardzo małomówna. W końcu dotarliśmy na miejsce.
-Witaj nad Jeziorem Orange - powiedziałem

Anabelle?

Od Skyline'a CD Anabelle

Absurdalność zaistniałej sytuacji trochę mnie przytłaczała. Nie wiem nawet czy dobrze zrozumiałem wytłumaczenie tego nagłego pojawienia się tej trójki. Ale już nie chciałem o to dopytywać. Zdecydowali że się rozdzielą. Wadera która na mnie wpadła chciała dołączyć do mojej watahy.
-Nazywam się Skyline, a ty? - powiedziałem
-Anabelle - odparła chłodno
-Na początek oprowadzę cię po terenach, potem wybierzesz sobie stanowisko, ok? - zapytałem
Odpowiedziała jedynie skinieniem głowy.
-Świetnie, no to za mną - powiedziałem z uśmiechem
Chwilę przed odejściem pozdrowiłem skinieniem głowy pozostałe Alfy i ruszyłem w las. Wadera ruszyła za mną. Postanowiłem że najpierw pokażę jej Wybrzeże Heliosa ponieważ było najbliżej. Cały czas podążała za mną w ciszy. Nie wiedziałem o czym mam z nią rozmawiać więc również się nie odzywałem. Po paru minutach marszu dotarliśmy na miejsce.
-Jesteśmy - powiedziałem z uśmiechem - Oto Wybrzeże Heliosa

Anabelle?
Mój brak weny mnie wykańcza. ;-;