Odchodzę~

Przepraszam was wszystkich, ale muszę odejść. 

Nie mam zwyczajnie czasu, za dużo sobie zarzuciłam na głowę

i teraz tego żałuję...

Będę tęsknić, przepraszam, że zawiodłam. 

Ale nadal będę was odwiedzać~

~ Była Alfa Pyxis, Samantha

Od Samanthy CD Tris

Widziałam po jej wyrazie pyska, że trucizna nadal płynie w jej krwi. Miałam ochotę kląć jak najęta, ale się powstrzymałam. Spróbowałam ją obudzić, lecz ta twardo trwała we śnie. Znów nadgryzłam jej łapę, krew, która wypłnęła, miała barwę wiosennej trawy.
- Świetnie - mruknęłam do siebie, biorąc samicę na grzbiet. Wbiegłam w las, mają nadzieję, że znajdę tu jakieś pożyteczne rośliny. Zerwałam parę ziół, grzyby halucynki o brązowej barwie i kwiat "Życia". Roztarłam to wszystko w łapach, wtarłam w jej ciało. W międzyczasie, gdy czekałam na rozwój wydarzeń, chwyciłam garść śniegu, którą stopiłam. Wodą próbowałam ją ocudzić.

<Tris?>

Od Samanthy CD Tris

Położyłam po sobie uszy słysząc czyjeś wycie. Wycie z bólu. Spojrzałam w kierunku z którego ono dochodziło. Iść czy nie iść? Oto jest pytanie... Postanowiłam jednak to sprawdzić, a nuż to był ktoś z 'naszych' i potrzebował pilnej pomocy. Machnęłam parę razy skrzydłami, wzlatując w powietrze, lecz po chwili stwierdziłam, że to zły pomysł. Burza nadal trwała. W takim razie - muszę tam pobiec. 

~ Parę minut później ~

Wybiegłam na łąkę ze strumieniem,a na jego brzegu dostrzegłam znajomą waderę. 

- Tris? Hej, żyjesz? - spytałam pochodząc do niej i sprawdzając jej puls. Oddychała głęboko, cała się trzęsła. Ktoś ją zatruł. Położyłam Tris na plecy, żeby jej nie utrudniać oddychania. Ugryzłam samicę w łapę, chciałam sprawdzić jak wygląda jej krew. Miałam podejrzenia co do trucizny jaką jej wstrzyknięto... I, cholera, miałam rację. Zielonkawa ciecz wypłynęła z rany. Ponownie wgryzłam się w jej kończynę, tym razem, wysysając truciznę. Mi nic nie będzie, jestem odporna na takie badziewia. Odczekałam chwilę, chuchnęłam na nią swym leczącym dymem, po czym ją podniosłam. 

< Tris? xd > 

Od Samanthy CD Tris

Spojrzałam na odchodzącą waderę kątem oka. Pft. Fajnie. Westchnęłam głośno i, mając pewność, że to usłyszała, również ruszyłam na pagórek. Burza nadal trwała, parę błyskawic zdążyło przeszyć nocne niebo, gdy ja spacerowałam po miękkim śniegu wprost na kolejną polanę. Tris skręciła w drugą stronę i tyle ją widziałam. Na niej (polanie, nie na Tris xd ) rozchodził się zapach jakiejś nieznanej mi watahy. Stwierdziłam, że nie mam zamiaru się cofać taki kawał drogi i po prostu poszłam dalej, do lasu. W pewnej chwili jedna z błyskawic uderzyła w drzewo obok mnie, powodując jego upadek. Szybko zareagowałam i odleciałam od topoli lecącą na mój łeb. Uf, było blisko. Może będzie lepiej jeśli znajdę jakąś kryjówkę? Tak, tak chyba będzie najlepiej. Zaczęłam się rozglądać, ale nie zauważyłam niczego. Żadnych jaskiń czy chociażby nor, więc pobiegłam dalej mając nadzieję, że coś znajdę. Pustka.
- Ta okolica jest nie zamieszkała czy co? - mruknęłam do siebie.

< Tris? >

Od Samanthy CD Tris

Wilk, a dokładniej wadera, stanęła na nogach, gdy ja postanowiłam do niej zejść.

- Hej, wszystko okey? - spytałam ponownie.

- Ta.. dam radę.

- Przepraszam, że tak tobą rzuciłam. Nie wiedziałam, że jesteś z Lupusa - uśmiechnęłam się nerwowo. Spojrzałam na jedną z jej przednich łap, którą aktualnie trzymała nad ziemią. - Pokaż mi tą łapę, mogę ci z nią pomóc. Tak w ogóle, jestem Samantha - wilczyca niepewnie podała mi swoją kończynę, chuchnęłam na nią, a z mojego pyska wyleciał żółty dym, który owinął się wokół niej. Po chwili zniknął dym, jak i ból w jej łapie.
- Tris - odparła lekko unosząc kąciki pyska.

< Tris? >

Od Samanthy

Obserwowałam jak niebieska błyskawica przeszywa nocne niebo i z hukiem trafia w zaśnieżoną łąkę. Siedziałam na pagórku, niedaleko tej polany. Szukanie nowych, fajnych terenów jest trudniejsze niż myślałam. Albo coś zajęte albo jest blisko jakiejś agresywnej watahy. Westchnęłam cicho i zastrzygłam prawym uchem. Usłyszałam trzeszczenie śniegu, coś ewidentnie do mnie podchodziło. Po chwili byłam w stanie wyczuć jakie to zwierzę. Wilk, powoli podążał w moim kierunku, a gdy zbilżył się wystarczająco blisko, owinęłam ogonem jego nogę i sru! Rzuciłam nim przed siebie. Chwilę się jeszcze toczył w dół po śnieżnej górce, aż wkońcu się zatrzymał. Wtedy dopiero wyczułam woń, którą dobrze znałam. Był jednym z "naszych" watah. A obiecałam, że do końca roku mamy rozejm. Oops.

- Och, przepraszam... - mruknęłam po chwili ciszy. Nieznajomy się nie odezwał. No nie mówcie, że go zabiłam... - Um, żyjesz? 

< Ktoś? :v >

Od Samanthy CD Kazumy

Nie chciałam już drążyć tematu, który jednak mnie zaciekawił. Zastrzygłam uszami. Coś zamiauczało i wspięło się na mój grzbiet.
- Och, witaj Samy - zamruczała biało-ruda kocica przeciągając się i wbijając swe pazurki we mnie. Wzdrygnęłam się, nie znoszę jak tak robi.
- Lady, przestań - warknęłam. Kotka prychnęła z niezadowolenia, po czym zaciekawionym wzrokiem spojrzała na Kazume.
- To ten nowy?
- Tak, nazywa się Kazuma - po tym zdaniu zwróciłam się do niego - Kazuma, poznaj Lady. Moją towarzyszkę.
- Um, witaj - przywitał się.
- Żegnaj - mruknęła zeskakując ze mnie i przygotowując się do teleportacji. Właśnie, teleportacja!
- Czekaj! - nadepnęłam na jej puchaty ogon. Syknęła, obróciła się do mnie, patrząc na mnie z nienawiścią w oczkach. - Weź nas ze sobą. Kazuma nie może otworzyć portalu - wytłumaczyłam.
- Ugh... dobra.

< Kazuma? >

Od Samanthy CD Kazumy

Musiałam mieć niezłą minę patrząc na nich. Nie wiedziałam czy podejść do nich bliżej czy schować się jakoś. Siedziałam tam jak ten kołek dalej się w nich wpatrując.

- Um, hej, Kofuku...- odparł jej Kazuma. Przynajmniej wiem teraz jak ma ona na imię.

- Gdzieś ty się... - i w tej chwili zauważyła mnie, otuloną ogonem i patrzącą na nią z równym zaskoczeniem co ona na mnie. Milczeliśmy tak kilka sekund, które dla mnie były wiecznością, aż w końcu samiec się odezwał:

- ...

< Kazuma? xT > 

Od Samanthy CD Kazumy

Spojrzałam na niego z chęcią mordu w oczach. Westchnęłam głośno i zaczęłam liczyć w myślach do dziesięciu. Taki sposób na uspokojenie się, którego czasem używam.

- Mógłbyś nas wrócić z powrotem? - spytałam w końcu.

- Um... w tej chwili to niemożliwe... Nie mogę otworzyć portalu - powiedział po chwili milczenia. 

- No świetnie - mruknęłam pod nosem - W takim razie, co robimy? - na to pytanie Kazuma wzruszył jedynie ramionami - Fajnie, nawet ty nie wiesz...

- Jeszcze raz przepraszam. - powiedział znów.

< Kazuma? Sorka, że takie... takie nah :v  >

Od Samanthy CD Kazumy

- Dobrze, będziesz szpiegiem - powiedziałam nawet nie zwalniając. Byliśmy coraz bliżej naszego celu, a nadal nie zaczęło padać. Trochę mnie to zasmuciło, no trudno, dziś sobie nie pobiegam po białym puchu. Gdy dotarliśmy nad ten majestatyczny wodospad, zerwał się silny wiatr, który spowodował upadek jednego z drzew. Miłe przywitanie, nie ma co. Odskoczyłam instynktownie w tył, a basior jedynie cofnął się w prawo. Spojrzeliśmy po sobie.
- Wszystko okey? - zapytałam.
- ...

<Kazuma? Drzewa atakujo >

Od Samanthy CD Kazumy

To o czym opowiadał basior brzmiało nieprawdopodobnie, jednak tylko na początku. W resztę byłam wstanie uwierzyć.
- Skoro tak mówisz - powiedziałam dalej się uśmiechając - Chodź, mamy jeszcze trochę terenów do zwiedzenia - dodałam.
- To teraz gdzie?
- Nad wodospad Skyline.
- Czy tak się przypadkiem nie nazywa Alfa Lupusa? - rozbawiony, podniósł jedną z 'brwi'.
- Hah, tak. I zgadnij kto go tak nazwał... - odparłam, przewracając oczami. Spojrzałam w niebo chcąc sprawdzić czy nie zanosi się czasem na deszcz lub, co lepsze, śnieg. Uśmiechnęłam się pod nosem widząc chmurki kolorze szarym. - Musimy się trochę pośpieszyć - rzuciłam, zaczynając iść - A tak w ogóle, jakie chcesz pełnić stanowisko?

< Kazuma? :v >

Od Samanthy CD Kazumy

Gdy już zdecydowali, że się rozdzielają, spojrzałam na czarnego basiora, który zdecydował, że dołącza do mojej watahy.

- Chodź, oprowadzę cię - powiedziałam z uśmiechem na pyszczku. Kazuma kiwnął głową na 'tak' i już po chwili szliśmy szybki marszem w stronę jeziora Cherry, gdzie rosły moje ulubione drzewa. Zresztą, całe to miejsce było jednym z moich ulubionych terenów. Gdy tak szliśmy, opowiadałam basiorowi o lesie przez, który szliśmy. Las Życia jakiś interesujący nie jest, ale nie chciałam łazić po nim w ciszy. W końcu, po wyczerpującej podróży, która trwała jakieś plus/minus dziesięć minut, stanęliśmy nad brzegiem jeziorka. 

- To tutaj - rzekłam, mocząc łapę w wodzie. Miałam nadzieję, że zwabię jakieś morskie stworzenia, ale jedyne co raczyło przypłynąć w tamtym momencie to żółwik. Śliczny, niebieski żółwik, jednak szybko zanurkował z powrotem. Wyciągnęłam kończynę z cieczy. Kazuma w tym czasie przyglądał się drzewom wiśni, które powinny teraz wyglądać jak reszta drzewa w tej okolicy, jednakże one postanowiły się zbuntować i zostawić swoje liście oraz kwiat na sobie. Takie rozwydrzone drzewka z nich są, o. Zresztą, parę owoców też gdzieś tam, na ich gałązkach, można było znaleźć.

< Kazuma? :v Mam brak weny >.< >